Wat ik leerde van mijn eerste sollicitatiegesprek

20 maart 2017

Je kent het vast wel. Je bedrijf barst uit zijn voegen. Jij en je medewerkers hebben behoefte aan een extra collega. Dus je gaat aan de slag met het uitzetten van een vacature. Je deelt het op Facebook, Linkedin, plaatst het op wervingssites als www.indeed.com en misschien wil je wel iemand uitzenden dus schakel je nog een uitzendbureau in om mee te helpen zoeken. En dan… De sollicitaties stromen (druppelsgewijs of als een stortvloed) binnen. Het moment is daar: let’s talk.

Ik kan mij nog goed herinneren dat ik net was aangenomen als HR adviseur. Mijn droombaan. En bij een nieuwe baan horen veel ‘eerste keren’. De eerste keer dat ik een sollicitatiegesprek mocht voeren was ik zo ontzettend zenuwachtig. Ik weet zeker dat ik zenuwachtiger was dan de kandidaat zelf. Ik vroeg me af of mijn vragen wel scherp genoeg waren, of de kandidaat geen stomme antwoorden zou geven en of ik het bedrijf zelf goed genoeg zou kennen om te kijken of de kandidaat zou passen bij de organisatie. Nu lach ik hierom. Toen: ik kon wel huilen.

Het gesprek ging als volgt: het was een jonge knul die kwam voor een administratieve functie. En hij was ook zenuwachtig. Heel zenuwachtig. En toch durf ik trouwens te beweren dat ik dus zenuwachtiger was. Dus… Maar goed, hij zat daar met trilhanden, trilstem, trillipje, en rode vlekken die vanuit zijn nek tergend langzaam omhoog kropen naar zijn hoofd. Ik had gewoon met hem te doen. Hij wist veel vragen niet te beantwoorden en als ie al antwoorden had, kwamen er knullige, stuntelige antwoorden. Wat deed ik? Ik stelde vragen en gaf meteen alvast een antwoord voor hem. Ik zie dit heel veel om mij heen gebeuren tijdens sollicitatiegesprekken. Of functioneringsgesprekken. Denk dan aan: “Waarom ben je gestopt met je studie (goede vraag), is dat omdat je je ging focussen op de topsport (domdomdom)?” Of nog zo een: “Waarom wil je je huidige baan beëindigen (goede vraag), doe je dat omdat je al 16 jaar bij je werkgever werkt (hou je mond!).” Herkenbaar? Dacht het wel…

Ik stelde dus vragen, en gaf hem meteen antwoorden. Nodigt lekker uit om andere antwoorden te geven. Not